نهج البلاغه- عقلانیت و مبارزه با نفس (4)

بسم الله الرحمن الرحیم

عقلانیت و مبارزه با نفس

در این پست قسمت دوم شرح نامه ی 56 نهج البلاغه خواهد آمد.

شرح خلاصه شده (مکارم شیرازی)

امام (علیه السلام) در این عبارات کوتاه و بسیار پرمعنا به «شریح بن هانى» چهار اندرز مهم مى دهد: نخست مى فرماید: "در هر صبح و شام تقواى الهى را پیشه کن"

در دومین اندرز مى فرماید: "از دنیاى فریبنده بر خویشتن خائف باش و در هیچ حال از آن ایمن مشو" این اندرز نیز در بسیارى از نامه ها و خطبه ها آمده است، زیرا طبق آن حدیث معروف، سرچشمه تمام گناهان حبّ دنیاست[1].

در سومین نصیحت مى فرماید: "بدان که اگر خویشتن را از بسیارى از امورى که آن را دوست مى دارى به علت ترس از ناراحتى هاى ناشى از آن باز ندارى، هوا و هوس ها تو را به سوى زیان هاى فراوانى خواهد کشاند". اشاره به اینکه بسیارى از خواسته هاى نفس، خواسته هاى زیان بار است که انسان به هنگام اشتیاق به آن، زیان ها را نمى بیند و لذا امام به او هشدار مى دهد که در عاقبت خواسته هاى نفس همیشه اندیشه کند مبادا گرفتار زیان هاى فراوان آن شود.

مال و مقام و لذات مادى و امثال آن داخل در این بخش از خواسته هاست و اگر این خواسته ها تحت قیادت عقل قرار نگیرد ضررهایش جبران ناپذیر است.

در چهارمین توصیه براى نتیجه گیرى مى فرماید: "بنابراین در مقابل نفس سرکش، مانع و رادع و به هنگام خشم و غضب بر نفس خویش مسلّط و غالب باش و ریشه هاى هوا و هوس را قطع کن"

برچسبها: عقلانیت, مبارزه با نفس, تفکر, تقوا, دنیا

کانون هم اندیشی و قرآن پژوهی حضرت ولیعصر...